Artikel Huis aan Huis


Zo baasje, zo hond

Sommige honden kunnen nogal eens hun nukken hebben tijdens een wandeling. Een teken dat zijn baasje steken laat vallen, weet hondengedragsdeskundige Alice Wildeboer. ‘Je moet rust en zelfverzekerdheid uitstralen.’

LEEUWARDEN - Met rode lampjes om hun halsband gaan negen honden op een mistige maandagavond aan de wandel met hun baasjes. Het is een gemêleerd gezelschap voor wat betreft de viervoeters. Er stappen een paar staffords rond, maar ook een labrador, labradoodle, greyhound, Australian cattledog en twee chihuahua’s. De een blaft, de ander trekt, weer een ander wil op een hond afstormen. Hun baasjes grijpen direct in. Rukjes aan de riem. Een corrigerende tik. Een aai als ze luisteren.

Het is de tiende bijeenkomst voor de honden en hun eigenaren, die allen woonachtig zijn in Heechterp-Schieringen of Camminghaburen. ,,De gemeente kreeg via sociaal wijkteam Noordoost meldingen van overlast door honden. Soms zelfs met ruzie tot gevolg”, vertelt Alice. ,,Mij is gevraagd: wat kunnen we daar tegen doen?” Ze had daar wel ideeën voor. In september is ze in samenwerking met het wijkteam gestart met het project De Hond De Baas.

Gedurende tien weken was er voor hondeigenaren de mogelijkheid om op maandag en/of woensdag aan te sluiten bij een bijeenkomst op het grasveld tegenover wijkcentrum Heechterp-Schieringen. Ze leerden hoe een hond in elkaar zit en hoe een hond leert. Tijdens verschillende bijeenkomsten zijn oefeningen met de hond gedaan op het gebied van balans en coördinatie. Ook een zogeheten packwalk stond geregeld op het programma; een wandeling met de hele groep door de wijk.

,,De meeste honden van deze groep hebben altijd te weinig contact gehad met andere honden en mensen”, vertelt Alice. ,,Daardoor zijn ze onrustig als ze zich ineens wel tussen andere honden en mensen bevinden. Ze kunnen dan heftig reageren.” Dit heeft volgens Alice niets te maken met een agressief karakter, maar met angst. ,,De hond valt uit en wat hij daarmee bang maakt, gaat weg. Met als gevolg dat zo’n hond het de volgende keer weer doet, want hij weet dat dat werkt.”

Hoewel de avonden draaien om de honden, zijn het in eerste instantie de eigenaren die worden geleerd om zich anders te gedragen. ,,Veel zit hem in de uitstraling van hondeigenaren. Zij moeten rust en zelfverzekerdheid uitstralen. Dan wordt een hond ook rustiger.” Ze doet haar verhaal terwijl de hond aan haar lijn om de haverklap trekt. Ze corrigeert het dier. ,,Ik sta niet toe dat ze heftig en idioot doet. Als je gelijk ingrijpt, merk je dat ze rustiger wordt.”

Daniëlle van Londen loopt mee met haar stafford Kaya van nog geen twaalf maanden oud. ,,Mijn vriend en ik dachten dat het makkelijk is om een hond op te voeden, maar dat valt toch tegen. Ik ben altijd heel voorzichtig met haar geweest. Toen ze nog een puppy was, heb ik haar uit de buurt van andere honden gehouden. En ik ben wat te lief voor haar. Nu is ze heel slecht in de omgang met andere honden. Mijn vriend en ik verschillen daarnaast in aanpak. Alice leert ons om op één lijn te zitten.”

Daniëlle heeft alle avonden meegelopen. Ze merkte al na een paar weken verschil in het gedrag van haar hond. ,,In het begin van een wandeling met andere honden en mensen is ze nog wel wat onrustig, maar na een paar minuten begint ze al rustiger te worden. Maar we gaan na dit project nog wel op eigen initiatief naar Alice om het nog beter te krijgen. Er is nog een hele weg te gaan.”

Ongeveer een uur nadat de packwalk van start ging, komen de deelnemers weer aan op de plek waar ze vertrokken zijn. Waar in het begin nog enige onrust heerste onder de viervoeters, sjokken ze nu op hun gemak met hun baasjes mee. De deelnemers aan het project De Hond De Baas zijn dan ook tevreden; aan het begin van de avond hadden ze Alice al een bos bloemen gegeven.

Ook Atze Achttien van sociaal wijkteam Noordoost is opgetogen. ,,Dit project draagt bij aan de leefbaarheid in de wijken”, meent hij. Alice zelf is voldaan, zegt ze. ,,We begonnen met 15 deelnemers en nu zitten we op 26. Iedereen was er elke avond bij. Alleen deze avond misten er een paar. Daarnaast was de samenwerking fijn. Niet alleen met het wijkteam, maar ook de buurtpanel, de politie en de werkplaats. Laatstgenoemde heeft voor ons hindernismateriaal gemaakt.”

Zoals het nu staat, krijgt het project in het voorjaar weer een vervolg. Tot die tijd is er eens in de maand een bijeenkomst voor hondeigenaren en hun honden uit Heechterp-Schieringen en Camminghaburen.

Featured Posts
Recent Posts